مودمهای جی دات ( G.SHDSL )


مودمهای جی دات را بر حسب پارامترهای مختلفی میتوان تقسیم
بندی کرد:

-         پشتیبانی یا عدم پشتیبانی از پروتکلهای روتینگ ( Bridge, Routing  )

-         پشتیبانی ATM/EFM یا عدم پشتیبانی از EFM

پهنای باند قابل ارائه و مسافت قابل پوشش توسط مودمهای G.SHDSL دو فاکتور مهم هر مودم G.SHDSL محسوب می شود.بدلیل هزینه بر بودن نصب فیبر نوری از محل شرکت تا مخابرات، استفاده از تکنولوژی SHDSL و مودمهای G.SHDSL.bis  روش مقرون بصرفه ای جهت دریافت سرویس متقارن بر روی سیم مسی می باشد.

مودمهایی که تنها قادر به پشتیبانی از تکنولوژی ATM میباشند، امکان ارسال 2.3Mbs را بر روی یک زوج سیم دارا میباشند.مودمهایی که قادر به پشتیبانی از تکنولوژی EFM میباشند، قابلیت ارسال 5.7M بر روی یک زوج سیم را دارا میباشند.در صورت استفاده از مودم EFM با پشتیبانی از چهار زوج سیم، امکان ارسال 22M بر روی زوج سیم مقدور خواهد بود.

البته کدینگ استفاده شده در مودم جی دات بیز، در میزان پهنای باند قابل پشتیبانی موثر میباشد.مودمهایی که اخیراً به بازار آمده اند قابلیت پشتیبانی از کدینگ TC-PAM128 را دارا بوده که در صورت پشتیبانی DSLAM مربوطه از این کدینگ، امکان ارسال پهنای باند تا 60M بر روی چهار زوج را فراهم خواهد نمود.

از آنجاییکه DSLAM های نصب شده در مراکز مخابراتی ، در حال حاضر TCPAM-32را پشتیبانی مینمایند، لذا امکان استفاده از قابلیت ارسال پهنای باند تا 60M ، تنها در صورتی امکانپذیر میباشد که دو مودم بصورت Back to Back نصب گردند.

برخی از G.SHDSL Modem های موجود بصورت ماژولار بوده که علاوه بر پورت اترنت، امکان نصب ماژول E1 نیز بر روی Modem امکانپذیر میباشد که در اینصورت پکتهای IP و فریمهای E1 بر روی سیم مسی قرار گرفته و به سمت مرکز ارسال می گردند.

مودمهای جی دات بیز موجود در بازار ایران عمدتا ساخت کشور تایوان بوده و برندهای اروپایی و آمریکایی و کره ای بدلیل عوامل مختلفی از جمله قیمت بالاتر، کمتر فرصت حضور در بازار ایران را پیدا کرده اند.

چیپ ست های DSL های مودمهای SHDSL نیز متنوع میباشند.برخی از DSL Chipset شرکت Ikanos، برخی Broadcom و برخی نیز از چیپ ست های Lantiq  استفاده میکنند.

چیپ ست Ikanos فاقد Support Dual Barrier TDM/EFM میباشد در حالیکه چیپ ست Lantiq امکان پشتیبانی همزمان از TDM/EFM را دارا میباشد.

سال گذشته شرکت Ikanos توسط کمپانیQualcomm خریداری گردید که لینک خبر در زیر میباشد :

http://gfastnews.com/index.php/90-r/252-qualcomm-fires-everyone-and-shuts-down-ikanos

جهت واردات مودم جی دات به کشور، مودم وارد شده میباست تستهای مورد نظر سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی در خصوص مودم جی دات را Pass نماید.عمده ترین تست مورد نظر سازمان RFC2544 میباشد که شامل سه پارامتر زیر میباشد :

Throuput

@Max. ThrouputLatency

Frame Loss

اخیراً تستهای QOS و STP نیز به تستهای فوق افزوده شده که کار را برای واردکنندگان قانونی مودمهای مذکور کمی دشوار نموده است.
مشترکین متقاضی سرویس سیپ ترانک، جهت اخذ سرویس مذکور از شرکت مخابرات ایران، میبایست از  مودم G.SHDSL.bis استفاده نمایند.


مهمترین مسئله در خصوص ارتباط مودم با مرکز مخابرات پارامتر SNR  می باشد که در واقع SNR Margin  یا بهتر بگوییم بهره وری از درصد میزان سیگنال اصلی به نسبت نویز موجود می باشد که هرچه بیشتر باشد لینک بهتری قابل دریافت و در واقع پهنای باند بالاتری رو می توان از لینک دریافت نمود.

    SNR زیر ۶ دسی‌بل بسیار بد است.

    ۷ تا ۱۰ دسی‌بل خوب به نظر می‌رسد، اما زیاد مناسب نیست.

    ۱۱ تا ۲۰ دسی‌بل خوب است، اما ممکن است مشکلات همگام کردن به وجود آورد.

    ۲۰ تا ۲۸ دسی‌بل بسیار خوب است.

    ۲۹ دسی‌بل یا بالاتر بسیار عالی است.

هرچه شما از مرکز مخابراتی دورتر باشید، SNR کمتر و attenuation بالاتری خواهید داشت. در ساعات پرترافیک این مشکل بدتر نیز خواهد شد.

Line attenuation یا میرایی خط، مقیاسی است از کاهش سیگنال از DSLAM تا مودم شما.

این یک مقیاس برای فاصله است. هرچه دسی‌بل کمتر باشد، مقیاس بهتر خواهد بود. میرایی به‌صورت لگاریتمی عمل می‌کند و هر ۳ db، قدرت سیگنال دریافتی را نصف می‌کند.

    ۲۰ دسی‌بل و کمتر بسیار عالی است

    ۲۰ تا ۳۰ دسی‌بل عالی است

    ۳۰ تا ۴۰ دسی‌بل خیلی خوب است

    ۴۰ تا ۵۰ دسی‌بل خوب است

    ۵۰ تا ۶۰ دسی‌بل بسیار بد است و ممکن اتصال شما را نیز با مشکل روبه‌رو کند.

    ۶۰ دسی‌بل یا بالاتر بسیار بد است و حتی ممکن است اتصال شما را قطع کند.

برای خانواده DSL حدود ۱۵ تا ۲۰ دسی‌بل و یا گاهی در مسافت کمی طولانی مقدار ۲۵ تا ۳۰ دسی‌بل مناسب است.

برخی از مودم ها دارای خاصیت Bounding  می باشند. که در این حالت نیازی به pair  کردن و تسهیم کردن یا بالانس کردن Line  ها با یگدیگر نبوده و به صورت یک لایه فیزیکال و لایه 2 ارتباط یکپارچه می شود. و حتی در صورت پشتیبانی مودم از پارامتر های لایه 3 می توان به راحتی تمامی تعاریف را بر اساس یک پورت جامع انجام داد.